|
Oblaci polscy w Kanadzie organizacyjnie nigdy nie byli związani z Polską Prowincją, stanowią tam jednak tak znaczną grupę (zwłaszcza w Prowincji Wniebowzięcia), że i o nich wypada coś powiedzieć. Wśród Indian i Eskimosów
Pierwszym polskim oblatem w Północnej Kanadzie był brat Antoni Kowalczyk, którego proces beatyfikacyjny jest w toku. Pracował on początkowo w indiańskiej misji jako kierownik tartaku. Po wypadku, w którym stracił rękę, został przeniesiony do Edmontonu, gdzie zmarł w opinii świętości w 1947 roku. w 1932 roku goszczący w Polsce bp Breynat zabiera ze sobą do Kanady brata Michała Dąbrowskiego, a w 1935 wyjeżdżają tam także ojciec Leon Mokwa i brat Józef Cichocki, a jeszcze później bracia: Stanisław Szczepaniak, Józef Sobecki i Ludwik Jurczyk. Obecnie w Północnej Kanadzie wśród Indian i Eskimosów pracuje 10 polskich oblatów (9 ojców i 1 brat). Wśród kanadyjskiej Polonii
Praca ta rozpoczęła się już w 1898 roku, kiedy to do duszpasterstwa wśród Polaków w Manitobie został skierowany ojciec Wojciech Kulawy. w następnych latach dołączyli do niego inni Polacy. Część z nich w 1920 roku przyjechała do Polski, aby razem z oblatami przybyłymi z Niemiec zapoczątkować istnienie Polskiej Prowincji. Duszpasterstwo polonijne w Kanadzie skupiło się szczególnie w Winnipegu, który był też stacją wypadową do Alberty, gdzie duszpasterstwo polonijne skupiało się szczególnie w Edmontonie. W 1956 roku erygowano w Kanadzie skupiającą polskich oblatów Wiceprowincję Wniebowzięcia Matki Bożej, którą w 2003 r. przekształcono w Prowincję. Choć obecnie należą do niej nie tylko Polacy, to jednak stanowią oni jej znaczny procent, bo aż 28 pochodzi z Polskiej Prowincji. Duszpasterstwo polonijne skupia się zasadniczo w Vancouverze, Edmontonie, Saskatoonie, Winnipegu, Ottawie i Toronto.
|
Kanada
